Jaarverslag 2025,

Beste Donateurs en vrienden van Concordia,

Eind juli was het dan eindelijk weer zo ver. We mochten weer vertrekken richting ons geliefde

Kenia voor bijna 3 weken. Ondanks de prima vlucht werd het toch een tripje met wat kleine

hindernissen.

Zo hadden we een spugend kind tijdens de landing op Addis Ababa waar we een tussenstop

maakte. Daarbij nam hij nog net een stukje vliegtuig maar vooral zich zelf mee. Natuurlijk hadden

we geen schone kleren mee in de handbagage dus dat werd een uitdaging. De misselijkheid van

Mats verdween als sneeuw voor de zon bij het zien van het Burger King logo op de luchthaven

ook al was het 5 uur ’s-ochtends.

Bij aankomst in Mombasa was het zoals gewoonlijk druk bij de douane. Toen meerdere mensen

op slinkse wijze probeerden voor te dringen was ik er even helemaal klaar mee. Wat is dat toch

met gebrek aan beleefdheid tegenwoordig ? Niet zo vriendelijk doch dringend heb ik gevraagd of

het nu echt zo moeilijk was om gewoon in de rij aan te sluiten en schoof mijn niet al te lekker

ruikende kind naar voren. De vóórdringers dropen af en ik kreeg nog net geen applaus van

degenen die wel netjes op hun beurt stonden te wachten.

Het laatste stukje van onze trip verliep voorspoedig en na een warm ontvangst bij Jacy Joka, onze

vaste verblijfplaats, kon onze vakantie echt beginnen.

Op de Concordia School was ook de laatste schoolweek voor de vakantie aangebroken. We

gingen natuurlijk zo snel mogelijk daarheen om alle kinderen nog even in actie te zien en heel veel

handjes te schudden. Het is niet te bevatten hoeveel kinderen er rondlopen en zoals elk jaar is

ook nu het aantal weer flink gestegen.

Zo is ook het aantal kleutertjes flink in gegroeid. Nog altijd deelden PP1 en PP2 (80 jongste en 80

oudste kleuters ) één klas, gescheiden door een houten wandje. Ons plan voor dit jaar was dan

ook om deze ruimte uit te breiden door de veranda er bij te trekken.

Vanuit Nederland hadden we hierover al met Njoroge ( de aannemer ) de nodige afspraken

gemaakt dus we konden meteen van start. De voorgevel werd eruit gesloopt en ook werd het dak

verwijderd. Zo konden er 2 ruimere klaslokalen worden gerealiseerd. Njoroge en zijn team hebben

keihard gewerkt en ondanks dat het weer niet altijd mee zat waren de nieuwe lokalen na 2 weken

bijna klaar. Er moest alleen nog geschilderd worden en daarvoor moet het metsel- en stucwerk

wel goed droog zijn. Het uiteindelijke resultaat is prachtig, een heerlijk fris en groter lokaal per

groep.

Ze hebben nu nog één grote wens en dat is een eigen toilet, geschikt voor de kleinste kinderen.

Natuurlijk brainstormen we veel en vaak met de hoofdmeesteres en de leraren. Wat zijn de

uitdagingen en waar liggen de kansen ? Wat moet er veranderen en wat heeft de hoogste prioriteit

? Het grootste probleem blijft nog altijd het aantal klaslokalen maar door de jaren heen dient daar

ook het volgende probleem zich aan; ruimte om te bouwen. De compound is na de komst van de

secondary school, nieuwe klaslokalen voor grade 9, toiletvoorzieningen etc. zo goed als

volgebouwd. Het opofferen van het voetbalveldje voor nieuwbouw vind ik zelf een heel slecht idee.

Ruimte om te spelen en te sporten is super belangrijk en waar blijven de ruim 4500 kinderen

anders in hun pauze ?

Er lopen gesprekken met de eigenaren van het omliggende Haller Park, een natuurreservaat wat

gecreëerd is op de oude afgegraven kalkgroeve van een cementfabriek. Het zou geweldig zijn als

we een stukje van hun grond mochten gebruiken als speelplaats voor de kinderen zodat er weer

ruimte vrijkomt om te bouwen op onze compound.

De bestaande lokalen beschikken niet over een fundering die geschikt is voor een extra verdieping

dus daarvoor zouden we moeten slopen en opnieuw opbouwen wat een dure aangelegenheid is

en in mijn ogen toch een stukje kapitaal vernietiging.

Geld dat we ook hard nodig hebben voor onderhoud van de school.

o Momenteel zijn de meeste veranda’s rondom de klaslokalen hard

toe aan vervanging. Deze beschermen de gebouwen tijdens de

regenperiode tegen het wegspoelen van de muren.

o Een aantal van de daken zijn behoorlijk slecht en zullen binnen

niet al te lange tijd vervangen moeten worden.

o Daarnaast hebben we nog het voortdurende te kort aan

schoolbanken.

Zoals jullie kunnen lezen zijn wij nog lang niet uitgewerkt op

Concordia en we hopen dat werk in de toekomst nog lang kunnen voortzetten samen met jullie

steun.

Samen hebben we al heel veel glimlachen getoverd op gezichten van leerlingen, ouders en

leraren en daarop mogen we best een beetje trots zijn.

Wij wensen iedereen een hele fijne kerst en een heel mooi nieuwjaar toe.

Met vriendelijke groeten,

Daniëlle van Nooij

Voorzitter

Voor meer foto’s en een uitgebreider verslag kun je kijken op www.daanvannooij.waarbenjij.nu